Zajrzeć w głąb pamięci i zobaczyć piekło

Dziennik gajowego Maruchy

Trzeba mieć dużo duchowej siły, by zamknąć w sobie najstraszliwszy dramat czasu, o którym niewielu wie i z tym dramatem całe życie się zmagać.

Ale nie zamknąć w sobie i zapomnieć o nim, bo o nim zapomnieć się nie da, a zamknąć w sobie i czuć, wiedzieć i rozumieć, że wewnątrz nas żyje inny świat i tak iść przed siebie, jakby się nigdy nic nie stało, jakby nie było tego ciemnego świata, jakby nie było męczeństwa, cierpienia, bólu i śmierci. A było wszystko, było męczeństwo, cierpienie, ból i śmierć.

View original post 731 słów więcej

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s